Raki is in Albanië niet zomaar een drankje. Het is een sociaal contract in vloeibare vorm — ingeschonken bij geboortes, bruiloften, begrafenissen, zakendeals, informele lunches en elk familiediner daartussenin. Als je wat tijd doorbrengt aan de Albanese Rivièra, zet er gegarandeerd iemand een klein glaasje heldere sterke drank voor je neus nog voordat je hallo hebt kunnen zeggen. Dat glas is raki, en als je dit drankje begrijpt, leer je meer over de Albanese cultuur dan in welk museum dan ook.
In deze gids lees je wat raki precies is, hoe het verschilt van de Turkse en Griekse dranken waarmee het vaak wordt verward, waar je de beste varianten kunt proberen in Himara, and hoe je een fles mee naar huis neemt.
Vergelijk hotels, appartementen en Vrbo-accommodaties op de kaart. Mogelijk gemaakt door Stay22.
Snelle feiten
| Detail | Info |
|---|---|
| Wat het is | Heldere sterke drank op basis van druiven, dubbel gedistilleerd |
| Alcoholpercentage | 40-65% ABV (zelfgemaakte raki neigt naar de hogere kant) |
| Niet hetzelfde als | Turkse raki, Griekse ouzo of pastis (geen anijs) |
| Hoe het wordt geserveerd | Klein glas, langzaam nippen, nooit als een shotje |
| Prijs in Himara | Gratis (welkomstdrankje) tot 300-800 ALL (3-8€) per fles |
| Lokale naam voor zelfgemaakt | Raki shtepie |
| Bekendste commerciële merk | Skenderbeu |
| Smaakprofiel | Zuiver, sterk, licht fruitig, warme afdronk |
| Wanneer Albanezen het drinken | Voor de maaltijd, tijdens de maaltijd, na de maaltijd, bij de koffie, tijdens feesten, bij begrafenissen — eigenlijk altijd |
Wat Albanese raki eigenlijk is
Albanese raki is een heldere, ongerijpte brandewijn van druiven. Druiven worden in de herfst geoogst, geperst, twee tot drie weken gefermenteerd en vervolgens gedistilleerd — meestal tweemaal — in een koperen distilleerketel die een kazane wordt genoemd. Het resultaat is een zuivere, sterke drank met een subtiel fruitig aroma en een flinke dosis warmte. Het wordt niet gezoet, bevat geen toegevoegde smaakstoffen en rijpt niet op vat. Wat er uit de ketel komt, is wat er in het glas gaat.
Het alcoholpercentage varieert. Commerciële flessen bevatten ongeveer 40-45% ABV. Zelfgemaakte raki — wat de meeste Albanezen ook daadwerkelijk drinken — varieert van 45% tot wel 65% voor de eerste distilleerrun. De sterkte hangt af van de distilleerder, the kwaliteit van de druivenoogst en, eerlijk is eerlijk, persoonlijke voorkeur. Sommige dorpsproducenten zijn er stiekem trots op raki te maken die zo sterk is dat je er verf mee kunt afbijten.
De smaak is zuiverder en minder complex dan die van gerijpte sterke dranken zoals brandewijn of whisky. Goede raki begint zacht, heeft een subtiele zoetheid van druiven in het midden en een lange, warme afdronk. Slechte raki smaakt naar ontsmettingsalcohol. Je zult ze allebei tegenkomen.
Regionale varianten & speciale raki's
De meeste reizigers komen in restaurants de 'gewone' raki van druiven tegen, maar het Albanese raki-universum is veel groter. Dit zijn de varianten die je daadwerkelijk tegenkomt aan de Rivièra en wat ze precies zijn:
| Variant (Albanees) | Wat het is | Typisch alcoholpercentage | Waar je het vindt |
|---|---|---|---|
| Raki rrushi | Standaard raki van druiven — de standaardkeuze | 40-50% | Overal |
| Raki me mjaltë (honingraki) | Raki van druiven doordrenkt of gezoet met lokale honing, in de winter vaak warm geserveerd | 30-40% | Familiekeukens, bergdorpen, agrotoeristische accommodaties |
| Raki mani (moerbeiraki) | Gemaakt van zwarte of witte moerbeien in plaats van druiven — karakteristieke zoete, fruitige smaak | 40-50% | Huisgemaakt, moeilijker commercieel te vinden; veelvoorkomend in dorpen in het binnenland |
| Raki kumbulla (pruimenraki) | Op basis van pruimen, vergelijkbaar met Servische/Kroatische šljivovica | 40-50% | Meer in Noord-Albanië dan aan de Rivièra |
| Raki dëllinje (jeneverbesraki) | Raki van druiven doordrenkt met jeneverbessen — kruidig, licht bitter | 40-45% | Speciaalbars, souvenirwinkels |
| Raki me arrë (walnotenraki) | Raki van druiven doordrenkt met groene walnoten — donker amberkleurig, complexe smaak | 30-40% | Huisgemaakt, soms verkocht op agrotoeristische boerderijen |
| Raki shtëpie | Verzamelnaam voor 'zelfgemaakte raki' — kan elk van de bovenstaande zijn | Varieert (vaak 50-65%) | Overal waar je als gast wordt uitgenodigd |
Naar Raki me mjaltë wordt door bezoekers die er wel van hebben gehoord maar het nog nooit hebben geprobeerd, het vaakst gevraagd. De naam betekent letterlijk 'raki met honing' — de Albanese bijenteelt is aanzienlijk, en plattelandsfamilies verbinden lokale honing met hun zelfgemaakte raki om een zoetere, zachtere versie te maken. Het is vooral populair in de koudere maanden en in hoger gelegen dorpen rond de Rivièra (Pilur, Kudhës, Old Qeparo). De honing kan zowel tijdens als na de distillatie worden toegevoegd; de kwaliteit varieert enorm per producent.
Raki mani (moerbei) is moeilijker te vinden dan honingraki, maar heeft een meer uitgesproken smaak. Moerbeien groeien overal op het Albanese platteland en het diepe fruitige karakter van mani raki is onmiskenbaar als je het eenmaal hebt geproefd. Het grootste deel van de productie is op familieschaal; sommige agrotoeristische boerderijen in de Drino-vallei en rond Përmet verkopen flessen. Aan de Rivièra zelf is moerbeiraki zeldzamer dan druivenraki — vraag er specifiek naar met de naam ("raki mani, ju lutem").
Als je specifiek op zoek bent naar een bijzondere variant, vraag er dan naar in restaurants of bekijk onze agrotoeristische gids. Door families gerunde keukens en boerderijverblijven zijn de meest betrouwbare plekken om regionale raki's te proeven die je in de winkels in Tirana niet zult vinden.
De verwarring: Albanese raki versus Turkse raki
Dit brengt bijna elke bezoeker in verwarring. Het woord 'raki' bestaat in het hele oostelijke Middellandse Zeegebied en de Balkan, maar het verwijst naar fundamenteel verschillende dranken, afhankelijk van waar je bent.
| Albanese raki | Turkse raki | Griekse ouzo | |
|---|---|---|---|
| Basis-ingrediënt | Druiven | Druiven + anijs | Druiven + anijs |
| Met anijssmaak | Nee | Ja | Ja |
| Wordt wit met water | Nee | Ja (louche-effect) | Ja |
| Typisch alcoholpercentage | 40-65% | 40-50% | 37-40% |
| Geserveerd met | Van alles — maaltijden, koffie, op zichzelf | Meze, vooral vis | Meze, zeevruchten |
| Dichtstbijzijnde vergelijking | Italiaanse grappa, Griekse tsipouro | Pastis, arak | Pastis, arak |
Het cruciale verschil: Albanese raki bevat absoluut geen anijs. Het wordt niet melkachtig wit als je er water aan toevoegt. Als iemand je in Albanië een heldere sterke drank aanbiedt en deze blijft helder na verdunning, dan is dat de echte variant. Als je de dropsmaak van Turkse raki of ouzo verwacht, zul je verrast zijn — en waarschijnlijk opgelucht, als anijs niet jouw ding is.
De nauwste verwanten zijn Italiaanse grappa en Griekse tsipouro (de variant van het Griekse vasteland, niet ouzo). Alle drie zijn sterke dranken op basis van druivendraf of druiven, ongerijpt en helder geserveerd. Albanese raki behoort tot dezelfde familie als de Servische en Kroatische rakija, hoewel die laatste vaak van pruimen in plaats van druiven worden gemaakt.
Rakicultuur: waarom het belangrijk is
Het begrijpen van de rakicultuur is het begrijpen van de Albanese gastvrijheid. Dit is geen optionele kennis voor reizigers — het vormt de sociale basis.
Het welkomstdrankje. Wanneer je bij iemand thuis, in een restaurant, een pension of soms zelfs in een winkel aankomt, krijg je raki aangeboden. Dit is geen verkooptruc. Het is een diepgeworteld gebaar van gastvrijheid dat al eeuwen vóór het toerisme bestond. De raki is vaak gratis en altijd oprecht gemeend.
Voor en tijdens de maaltijd. Raki functioneert als zowel aperitief als digestief. Veel Albanezen drinken een klein glaasje voor het eten om 'de maag te openen' en nog een glas na het eten om de spijsvertering te bevorderen. Tijdens een lang familiediner verlaat de fles raki nooit de tafel. Lees meer over hoe raki in de bredere eetcultuur past in onze gids over de Albanese keuken.
Feest en rouw. Raki wordt geschonken bij bruiloften, dopen, verlovingen en feestdagen. Maar het wordt ook geschonken bij begrafenissen. Er is geen enkele belangrijke gebeurtenis in het Albanese leven waarbij geen raki te pas komt. De drank markeert overgangen — zowel van vreugde als van verdriet.
Raki weigeren. Je kunt weigeren, maar doe dat beleefd. Een botte 'nee' kan lomp overkomen. Het is beter om het glas aan te nemen, een klein slokje te nemen en het verder te laten staan. Zeggen dat je geen alcohol drinkt, wordt begrepen en gerespecteerd. Zeggen dat je er gewoon geen zin in hebt is ook prima — Albanezen dringen niet op. Maar als je zegt 'misschien later', kun je ervan uitgaan dat het glas weer tevoorschijn komt.
De toost. 'Gezuar' (proost) is de standaardtoost. Houd oogcontact. Klink de glazen. Neem een slokje, drink het niet in één teug leeg. Dit is een drankje om van te nippen, niet om als shot achterover te slaan. Het als een shotje drinken is de snelste manier om jezelf te bestempelen als iemand die niet begrijpt wat hij drinkt — en om je avond veel eerder te beëindigen dan gepland.
Soorten Albanese raki
Raki van druiven is de standaard, maar Albanië produceert verschillende variëteiten die het ontdekken waard zijn.
Raki van druiven (Raki Rrushi)
De standaard. Als iemand in Albanië zonder verdere specificatie 'raki' zegt, bedoelt men raki van druiven. Gemaakt van de draf (schillen, pitten, takjes) die overblijft na het maken van wijn, of soms van hele druiven. Dit is wat je in 90% van de gevallen geserveerd krijgt.
Pruimenraki (Rakia e Kumbullave)
Veelvoorkomend in Noord-Albanië en op de Balkan (waar het Servische sljivovica wordt genoemd). Minder gebruikelijk aan de kust, maar wel verkrijgbaar als je erom vraagt. Zoeter en fruitiger dan raki van druiven, met een herkenbare geur van steenvruchten.
Moerbeiraki (Raki Mani)
Gemaakt van moerbeien, die in overvloed groeien in het zuiden van Albanië. Iets donkerder dan raki van druiven, met een rondere, bijna honingachtige zoetheid. Dit is een specialiteit uit het zuiden en zeker het proberen waard als je het tegenkomt.
Honingraki (Raki me Mjalte)
Raki van druiven doordrenkt met lokale honing, soms met toegevoegde kruiden. Het resultaat is zachter, zoeter en toegankelijker voor mensen die pure raki te scherp vinden. Honingraki is een populair souvenir. Je vindt het op het Mjalt Fest in Dhermi, waar lokale honingproducenten het verkopen naast hun gewone honing.
Walnotenraki (Raki me Arra)
Groene walnoten worden wekenlang in raki geweekt, wat een donkerbruine, licht bittere en aromatische drank oplevert. Dit is meer een medicinaal drankje of een specialiteit — veel families zweren erbij als huismiddeltje tegen maagklachten.
Hoe raki wordt gemaakt
Elke herfst ruikt het Albanese platteland naar gistende druiven en houtrook. Raki maken is een seizoensgebonden ritueel dat verbonden is met de druivenoogst, en bijna de hele familie helpt mee.
Stap 1: Oogsten. Druiven worden geplukt in september en oktober. Aan de Rivièra zijn de gebruikte variëteiten meestal lokale consumptie- en wijndruiven — niets exotisch.
Stap 2: Persen en gisten. De druiven worden gekneusd en in grote vaten of containers gedaan om te gisten. Schillen, pitten en takjes blijven erin zitten. De gisting duurt twee tot drie weken, afhankelijk van de temperatuur. Er wordt geen commerciële gist toegevoegd — wilde gist doet het werk.
Stap 3: Eerste distillatie. De gefermenteerde druivenpuree gaat in een koperen distilleerketel (kazane). Een houtvuur verwarmt de ketel en de alcoholdamp stijgt op door een spiraalvormige koperen buis (de 'worm') die door koud water loopt, waardoor de damp weer condenseert tot vloeistof. De eerste distillatie levert een scherpe drank met een hoog alcoholpercentage op.
Stap 4: Tweede distillatie. De opbrengst van de eerste run wordt nogmaals gedistilleerd. Deze tweede stap zuivert de smaak, verwijdert de scherpere bestanddelen en produceert de uiteindelijke raki. Ervaren distilleerders scheiden zorgvuldig de 'kop' (de eerste vloeistof die eruit komt, die methanol bevat en vreselijk smaakt) en de 'staart' (de laatste, zwakste uitloop). Het 'hart' — het middelste deel — is wat de goede raki wordt.
Stap 5: Rusten. De raki wordt meestal bewaard in glazen of plastic flessen of containers. In tegenstelling tot whisky of brandewijn rijpt het niet op hout. Het is vrijwel meteen klaar om gedronken te worden, hoewel sommige distilleerders het een paar weken laten rusten om zachter te worden.
Bijna elke familie in de dorpen rond Himara bezit een kazane of heeft er toegang toe. Het distillatieproces is een gemeenschappelijke activiteit — buren helpen elkaar, de kazane wordt doorgegeven en het eerste glas van de nieuwe batch is al een klein feestje op zich. Dit is geen hippe marketing voor ambachtelijke producten. Het is hoe men het hier al generaties lang doet.
Zelfgemaakte versus commerciële raki
Dit is een echt verschil, geen marketingtruc.
Zelfgemaakte raki (raki shtepie) is wat de Albanezen zelf drinken. Het wordt gemaakt in distilleerketels van families, varieert van batch tot batch en loopt uiteen van uitstekend tot vreselijk. De beste zelfgemaakte raki is zacht, zuiver en subtiel fruitig. Van de slechtste krijg je hoofdpijn die tot donderdag aanhoudt. Er is geen etiket, geen kwaliteitscontrole en geen consistentie — alleen de reputatie van de maker telt. Wanneer een restaurant je een gratis glas raki brengt, is dat bijna altijd zelfgemaakt. Wanneer de eigenaar van je pension je een slaapmutsje aanbiet, komt dat uit de ketel van zijn oom.
Commerciële raki is consistent en veilig, maar minder interessant. Skenderbeu is het dominante merk — dat is degene die je in elke supermarkt en belastingvrije winkel zult zien. Het is prima van kwaliteit, heeft een alcoholpercentage van ongeveer 40% ABV en is een betrouwbaar geschenk. Er zijn andere commerciële merken, maar Skenderbeu domineert de markt. Een fles van 700ml kost 500-1.200 ALL (5-12€), afhankelijk van waar je deze koopt.
Voor de reiziger is het advies simpel: drink zelfgemaakte raki wanneer je kunt, en koop commerciële raki als je een cadeau zoekt dat bij de douane geen vragen oproept.
Waar kun je raki proberen in Himara
Je hoeft niet op zoek te gaan naar raki in Himara. Het vindt jou wel.
Restaurants. Bijna elk restaurant aan de Rivièra serveert raki. Vele brengen aan het begin of het einde van een maaltijd een gratis glas — dit is standaard, je hoeft er niet om te vragen. Als je specifiek hun zelfgemaakte versie wilt proberen, vraag dan naar 'raki shtepie'. De beste restaurants in Himara serveren het allemaal. Combineer het met gegrilde zeevruchten — het zuivere, brandende gevoel van raki na een hap gegrilde octopus is een van de grote kleine pleziertjes van eten aan deze kust. Onze seafoodgids van Himara behandelt de beste visrestaurants.
Bars en nachtleven. Raki is ook in bars te vinden, hoewel bier en cocktails de voorkeur hebben van het jongere publiek. Sommige bars serveren cocktails op basis van raki — raki met honing en citroen is een geliefde opwarmer in de winter. Bekijk onze nightlife-gids voor plekken waar je na zonsondergang wat kunt drinken.
Supermarkten en winkels. Elke kleine supermarkt verkoopt raki in flessen, zowel commerciële als lokaal geproduceerde. Prijzen variëren van 300-800 ALL (3-8€) per fles. Voor boodschappen doen in Himara is de keuze eenvoudig — zoek naar flessen met handgeschreven etiketten als je het lokale product wilt.
Pensions en gastheren. Dit is waar de beste raki zich vaak verstopt. Kleine pensions en door families gerunde accommodaties hebben bijna altijd wel een fles zelfgemaakte raki van eigen makelij of van een familielid. Als het je wordt aangeboden, neem het dan aan. Dit zijn vaak de beste versies die je zult proeven, omdat ze zijn geselecteerd door mensen met een uitgesproken mening over wat goede raki is.
Als souvenir. Raki is een van de beste souvenirs uit Himara. Een fles zelfgemaakte raki kost bijna niets, is makkelijk in te pakken en is een authentiek stukje Albanese cultuur dat je thuis kunt delen.
Hoe je raki drinkt als een Albanees
Er is een bepaalde etiquette, en die is de moeite waard om te volgen.
Het glas. Raki wordt geserveerd in een klein glas — meestal een shotglaasje of een iets groter glas. Het wordt niet tot de rand gevuld. Een bescheiden hoeveelheid is normaal.
Het tempo. Nip, drink het niet in één keer leeg. Albanezen doen lang met een glas raki tijdens een gesprek, bij het eten of de koffie. Het in één keer achterover slaan is zonde en eerlijk gezegd respectloos tegenover de maker ervan. Neem een klein slokje, laat het je keel verwarmen en praat weer verder.
Met eten. Raki wordt traditioneel bij het eten gedronken, niet op een lege maag (hoewel een glaasje voor de maaltijd gebruikelijk is). De combinatie van raki met gegrild vlees of vis staat centraal in de Albanese keuken. De lokale gerechten in Himara past hier uitstekend bij.
Met koffie. In veel Albanese huishoudens gaat een kopje Turkse koffie vergezeld van een glas raki. Ochtend, middag of avond — deze combinatie zie je altijd. Dit is geen alcoholisme, het is een ritueel. De hoeveelheid is klein en het tempo is uiterst traag.
Temperatuur. Altijd op kamertemperatuur. Koude raki is wel te vinden in sommige toeristische bars, maar de traditionele manier is ongekoeld. De warmte is een essentieel onderdeel van de ervaring.
Water. In tegenstelling tot Turkse raki voeg je aan Albanese raki geen water toe. Drink het puur.
Raki versus andere sterke dranken uit de Balkan en het Middellandse Zeegebied
Als je door de regio hebt gereisd, zie je hier hoe Albanese raki in de familie past.
| Drank | Land | Basis | Anijs | Alcoholpercentage | Het meest vergelijkbaar met Albanese raki? |
|---|---|---|---|---|---|
| Raki (Albanees) | Albanië | Druiven | Nee | 40-65% | -- |
| Raki (Turks) | Turkije | Druiven + anijs | Ja | 40-50% | Nee |
| Tsipouro | Griekenland | Druivendraf | Soms | 40-45% | Ja (zonder anijs) |
| Ouzo | Griekenland | Druiven + anijs | Ja | 37-40% | Nee |
| Grappa | Italië | Druivendraf | Nee | 35-60% | Ja |
| Rakija (Servisch) | Servië | Pruimen (meestal) | Nee | 40-60% | Vergelijkbaar proces, ander fruit |
| Rakija (Kroatisch) | Kroatië | Druiven of pruimen | Nee | 40-55% | Vergelijkbaar proces |
| Zivania | Cyprus | Druivendraf | Nee | 45-49% | Ja |
Tsipouro zonder anijs (veelvoorkomend op Kreta en de Peloponnesos) is de beste match. Italiaanse grappa is ook een nauwe verwant, hoewel grappa over het algemeen zachter en verfijnder is. Albanese zelfgemaakte raki heeft meer gemeen met een Italiaanse grappa di famiglia dan met welk commercieel product dan ook.
Raki mee naar huis nemen
Goed nieuws: raki meenemen uit Albanië is heel eenvoudig.
Albanese exportbeperkingen. Er zijn geen specifieke Albanese beperkingen op het exporteren van raki voor persoonlijk gebruik. Je kunt het gewoon kopen en meenemen.
Regels van luchtvaartmaatschappijen. Raki moet in de ruimbagage en mag niet in de handbagage — het is een vloeistof van meer dan 100ml en heeft doorgaans een alcoholpercentage van meer dan 40% ABV. De meeste luchtvaartmaatschappijen staan 5 liter alcohol per passagier toe in de ruimbagage, maar dit kan per maatschappij verschillen. Controleer de regels van jouw luchtvaartmaatschappij voordat je inpakt.
Douanelimieten. De meeste EU-landen staan 1-2 liter sterke drank met meer dan 22% ABV belastingvrij toe bij binnenkomst vanuit een niet-EU-land (Albanië is nog geen lid van de EU). De VS staat 1 liter belastingvrij toe. Alles daarboven kan onderhevig zijn aan invoerrechten, hoewel handhaving bij deze hoeveelheden zeldzaam is.
Inpaktips:
- Wikkel de fles in een plastic zak (voor het geval dat deze gaat lekken)
- Bescherm de fles met kleding in het midden van je koffer
- Commerciële flessen met goede doppen reizen probleemloos
- Zelfgemaakte raki in hergebruikte plastic flessen reist ook prima — zorg er wel voor dat de dop goed vastzit
Wat koop je om mee te nemen. Als cadeau is de commerciële Skenderbeu de veilige keuze — een fatsoenlijk etiket, een herkenbaar merk en een constante kwaliteit. Voor jezelf is een fles zelfgemaakte raki van een familie die je hebt ontmoet oneindig veel betekenisvoller, zelfs als de fles een gerecyclede Fanta-fles is.
Veelgestelde vragen
Is Albanese raki hetzelfde als Turkse raki?
Nee. Albanese raki is een heldere brandewijn van druiven zonder anijssmaak. Turkse raki is een sterke drank met anijssmaak die wit uitslaat als je hem met water mengt. Ze delen dezelfde naam, maar zijn fundamenteel andere dranken. Als je van ouzo of pastis houdt, zul je Turkse raki lekker vinden. Als je van grappa of tsipouro houdt, zul je Albanese raki lekker vinden.
Hoe sterk is Albanese raki?
Commerciële raki heeft doorgaans een alcoholpercentage van 40-45% ABV. Zelfgemaakte raki varieert van 45% tot 65% ABV, afhankelijk van de distilleerder. De eerste opbrengst van een distillatie kan nog sterker zijn, maar dat deel wordt meestal verdund of opnieuw gedistilleerd.
Is zelfgemaakte raki veilig om te drinken?
Over het algemeen wel. Albanezen maken al eeuwenlang raki en weten wat ze doen. Het grootste risico bij zelfgemaakte sterke drank is methanolbesmetting door een onjuiste distillatie, maar dit is uiterst zeldzaam wanneer de distilleerder weet hoe hij de 'kop' van het 'hart' moet scheiden. Drink wat de lokale bevolking drinkt, accepteer wat gastheren aanbieden, en je zit goed.
Kan ik raki weigeren als ik geen alcohol drink?
Absoluut. Zeg gewoon 'nuk pi alkool' (ik drink geen alcohol) of simpelweg 'faleminderit, jo' (bedankt, nee). Albanezen zijn gastvrij, niet opdringerig. Misschien krijg je in plaats daarvan sap, water of koffie aangeboden.
Waar kan ik raki kopen in Himara?
Overal. Kleine supermarkten, grotere supermarkten, souvenirwinkels en kraampjes langs de weg verkopen allemaal raki. Restaurants geven het vaak gratis. Voor de beste selectie en advies over lokale producten, zie onze boodschappengids.
Wat does raki taste like?
Zuiver, sterk en licht fruitig met een warme afdronk. Het is minder complex dan gerijpte sterke dranken zoals whisky of cognac. Goede raki is zacht met een vleugje druivenzoetheid. Slechte raki smaakt naar een scheikundig experiment. Het verschil tussen goede en slechte zelfgemaakte raki is enorm.
Mag ik raki meenemen in het vliegtuig?
Ja, in de ruimbagage. Niet in de handbagage. Er zijn geen Albanese exportbeperkingen voor persoonlijke hoeveelheden. Controleer de belastingvrije limieten van je bestemmingsland — dit is doorgaans 1-2 liter sterke drank wanneer je uit een niet-EU-land komt.
